2012! Nieuw jaar, nieuwe kansen...

Sinds de afgelopen zomer ben ik een beetje van de radar verdwenen. Ik had een hele hoop andere dingen aan mijn hoop en financiën waren even ondergeschikt. Hoewel... Er zijn een aantal zaken die gebeurd zijn die mijn financiële prioriteiten volledig omgegooid hebben, of die anderszins financiële gevolgen hadden. Ik zal de komende weken één voor één aandacht besteden aan de onderstaande zaken.

1. Ik heb een kind gekregen.
Ik was altijd bang voor de financiële implicaties van het krijgen van kinderen. Nu ik een helder beeld heb van wat een kind kost, of ten minste wat MIJN kind tot nu toe heeft gekost, zal ik de kennis graag delen. Ik heb enkele dingen gedaan om met name de opstartkosten van mijn kind te drukken. Ik zal deze tips graag delen, maar ik zou ook graag van anderen horen wat ik in de toekomst kan doen om deze kosten zo laag mogelijk te houden.

2. Ik ben afgestudeerd van het HBO.
Ik ben in november afgestudeerd van het HBO, zonder schulden! Lees hoe ik dat heb gedaan en hoe ik zelfs nog geld toe heb gekregen van de IB-groep. Afstuderen komt met een reeks financiële gevolgen, met name omdat ik doorstudeer aan de Universiteit. De Master die ik op het oog heb, is ongelooflijk duur. Lees hoe ik van plan ben dat aan te pakken.

3. "The Huzzband" heeft ook plannen!
Deze blog gaat vooral over mij, lijkt het. De realiteit is echter dat mijn financiën niet alleen van mij zijn. "The Huzzband" maakt ook keuzes en heeft ook dromen en deze keuzes en dromen hebben... tromgeroffel... financiële gevolgen! Hij is sinds enkele maanden actief aan het afvallen. Zijn gymkosten en voedselkosten rijzen de pan uit. Lees hoe erg! Het resultaat is er echter naar. Ik beschouw het daarom als een waardevolle investering. Daarnaast is hij van plan binnenkort zelf met een HBO-opleiding te starten. Dit heeft gevolgen voor inkomsten (hopelijk nog recht op studiefinanciering, maar een vermindering aan inkomsten) en uitgaven (schoolmateriaal, reiskosten, verplichte buitenlandstages) en zal enige aanpassing van financiële plannen eisen.

4. Ik heb veel geld weggegeven.
Recentelijk heb ik mijn eigen regels gevolgd en gebroken en iemand die mij na aan het hart staat financieel uit de brand geholpen. Ik heb de regels gevolgd door het geld weg te geven en niet uit te lenen. Ik heb de regels gebroken door het geleende geld niet te cashflowen, maar het uit mijn buffer te halen. Dat heeft mijn buffer een behoorlijke knauw gegeven, en ik weet niet of het nou echt de slimste move was. Maar daar binnenkort dus meer over.

5. Ik wil op vakantie.
Ja, het is weer zo ver. Ik heb de reiskriebels te pakken en deze keer met een goed excuus. Ik wil namelijk dat "The Kid" haar familie in Zuid-Amerika leert kennen. En zoals elke vakantie gaat dit natuurlijk bakken met geld kosten. Hoe wil ik dit doen? Lees er binnenkort meer over.


Kortom, de afgelopen maanden is sparen een ramp geweest en de komende tijd wordt het niet veel beter. Ik heb weer eens te veel doelen voor 2012 en mijn jaarplanning laat een schrijnend tekort zien. Je kan elke euro maar een keer uitgeven dus er moeten spijker met koppen geslagen worden. Ik ben er klaar voor en ik hoop jij ook!

Veels te laat en het mag eigenlijk niet meer, maar toch, een heel gelukkig nieuw jaar toegewenst!

Geld is niet belangrijk.

Een vreemde titel op een blog over geld.


Het belang van geld lijkt steeds groter te worden in mijn leven. Ik heb een hypotheek en vaste lasten. Ik stel financiële doelen. Ik spaar om een geldbuffer op te bouwen van €18.000,-. Ik spaar voor leuke dingen. Ik leef onder mijn inkomensniveau. Ik laat leuke dingen soms passeren voor nodige dingen. Ik plan vooruit, denk vooruit en besteed mijn geld op een manier die daarbij past.


Met deze toenemende focus op geld, ga ik steeds meer beseffen dat geld niet belangrijk is. Het is geen doel. Het is een middel tot een doel,

Opties kopen: de ware reden voor mijn focus op geld

Ik ben nu ongeveer een jaar bezig om mijn geldzaken op orde te krijgen. Ik heb eerst een mini-noodbuffer opgespaard van €1.000,- (eerlijk: vanwege mijn slechte geldgewoontes was hij vaker ergens tussen de €500,- en €700,-). Daarna heb ik al mijn niet-hypotheek schulden afgelost. Inmiddels ben ik al zes maanden bezig met stap drie van “het Plan”: een volledige noodbuffer opbouwen. Ik wil zes maanden vaste lasten op mijn spaarrekening hebben staan. Maar mijn uiteindelijke doel is the mother-load: Opties.

Nee, dit word geen artikel over beleggen in aandelen en opties.

Tel uw zegeningen...

De afgelopen maand had ik niet veel zin om te bloggen. Er is op dit moment zoveel gaande in mijn leven dat het financiele even op de achtergrond is geraakt. 

Nou, dat klopt niet. Ik maak mij op dit moment zo druk over de nabije toekomst, dat financien op dit moment bijna een obsessie zijn

Balans vinden

Ik heb al eens eerder geschreven over het verschil in financiële mentaliteit tussen “The Huzzband” en mij. Hij ziet absoluut het nut in van financiële discipline en is positief over de financiële resultaten die wij behaald hebben in het afgelopen jaar. Hij wil alleen soms “ook een beetje léven, ja!”. En terecht. Maar het mentaliteitsverschil zorgt soms voor irritatie. Want ik ben het sparen-tot-het-pijn-doet type. Dan maar geen nieuwe kleren! :p

Vandaag zijn we dus weer even gaan zitten achter ons budget. Dit hebben we expres gedaan buiten de reguliere budgetmeetings om. Het gaat namelijk niet om hoe we het geld deze maand gaan verdelen, maar om hoe we het geld managen. Het komt erop neer dat we willen zoeken naar een geldsysteem of budget waarover wij allebei op lange termijn enthousiast kunnen zijn. Hij wil meer speelgeld en ik wil minder het gevoel krijgen dat ik als een soort moedertje hem op de vingers tik wanneer er geld uitgegeven wordt.

Ik denk dat het belangrijk is om in een financieel partnerschap te streven naar een enthousiaste overeenstemming tussen alle betrokken partijen.

Gebrek aan discipline

De afgelopen weken loop ik er een beetje de kantjes vanaf. Het begon met het teveel uitgeven voor een klerenkast. Dat heeft zich doorgezet en nu is de discipline ver te zoeken. Nou ja, ver...

Wat doe ik nog wel goed: Mijn financiën zijn nog steeds geautomatiseerd, dus al mijn rekeningen worden gewoon van mijn bankrekening afgeschreven. Ik heb nog steeds minstens één keer per maand een budgetvergadering met “The Huzzband”, waarin wij beslissen hoeveel geld waarheen gaat.

Het gevoel van losse-flodderschap komt echter voort uit het feit dat wij niet meer elke euro een naam geven. Sinds wij zijn begonnen om onze financiën op orde te krijgen hebben wij steeds een budget gehanteerd waarin elke euro een bestemming kreeg. Bleek er geld over te zijn, dan stortten wij dat naar de spaarrekening. De afgelopen maand hebben wij dat niet gedaan en de resultaten waren er ook naar. We hebben al het geld dat over was, en meer uitbesteed aan uit eten gaan en dergelijke, terwijl we daarvoor ons speelgeld hebben. En ik kan het goed praten door te zeggen dat ik de afgelopen tijd veel nachtdiensten werk en dat ik daardoor “The Huzzband” weinig zie. Dat we hard werken en het verdienen. En dat is ook wel zo. Maar ik heb het idee dat we steeds meer zoeken naar smoesjes om ons uitgavenpatroon te rechtvaardigen. En let wel: dit is het uitgavenpatroon waarmee wij ons in de eerste instantie in de nesten hebben gewerkt.

Daarbovenop komt nog dat wij stiekem toch een vakantie hebben geboekt. En ja, dat kunnen wij echt gebruiken, en het was ook nog eens low-budget. Toch zit het mij niet helemaal lekker dat a) we in de maand voor en de maand van de vakantie niet kunnen sparen; b) ik in de maand van de vakantie minder werk en er dus de maand erop minder geld binnenkomt, waardoor we waarschijnlijk minder zullen sparen dan gepland en c) we waarschijnlijk toch de buffer aan zullen spreken om een deel van de vakantiekosten te dekken.

En dit alles zonder dat we goed in de slappe was zitten. En het onze eigen keuze, en ik geloof in mijn eigen verbale kniebuigingen, maar het zit mij ergens toch niet helemaal lekker. Ik zou het fijner vinden als we deze dingen pas weer doen, nadat wij minstens de 3-maanden-vaste-lasten-op-spaarrekening-grens gepasseerd hebben.

De intensiteit van schulden aflossen is eraf. En ik zou het graag terug willen.

Financiële verveling

Sparen is zoooo niet sexy. Het is nodig, maar het is niet sexy. Ik spaar maandelijks als basisbedrag €150,- (lees hier over mijn gebrek aan financiele discipline en hier over andere redenen waarom het sparen deze maand niet het geval is). Daarbovenop spaar ik mijn sneeuwbal en als afsluiter spaar ik alles wat er overblijft na aftrek van mijn maandlasten. Het meeste hiervan gebeurt automatisch. Dus heb ik niet anders te doen dan achteroverleunen en mijn spaarrekening te zien groeien. VRE-SE-LIJK! :p

Tijdje weggeweest, nieuw leesvoer...

Ik ben een tijdje weggeweest uit blogland. Dat heeft meerdere oorzaken. Ten eerste verveel ik mij stierlijk op het gebied van financiën. Ten tweede loopt het op mijn bankrekening de afgelopen anderhalve maand niet zo lekker. Het begon met teveel geld uitgeven aan een klerenkast, en dat heeft zich doorgezet in de zin dat ik nu even niet erg financieel gedisciplineerd ben. Daar komt bovenop dat mijn salaris voor de zoveelste keer niet volledig is uitbetaald, ik stiekem toch een mini-vakantie ertussendoor doe en voilà: het sparen schiet erbij in.

Maar er zijn ook interessante dingen aan de hand. Het is weer belastingseizoen en ik krijg wonder boven wonder een smak geld terug (wat natuurlijk onmiddellijk naar de spaarrekening gaat, om mijn disciplinegebrek van de afgelopen weken en de komende maanden te compenseren. Gezien de nieuwe wetswijziging op het gebied van collegegeld, geen seconde te laat. Dus heb ik een nieuw financieel doel: als de sodemieter afstuderen. Daar gaat heel veel tijd in zitten en zal gevolgen hebben voor mijn blogregelmaat. Ook ben ik door een vriendin (tijdens het boeken van een low-budget vakantie) attent gemaakt op a. de noodzaak van creditcards op sommige momenten en b. het bestaan van pre-paid creditcards. Na wat onderzoek gedaan te hebben, ben ik overstag gegaan. Het Nibud heeft weer eens in de smiezen dat kinderen te weinig financieel onderwijs krijgen. Dat bericht komt elk jaar terug, maar wat doen we eraan? Ik ben mij aan het oriënteren op consuminderen en zelfvoorzienende levensstijlen. Deels uit politieke, maar vooral uit financiële overwegingen (bespaar je daarmee ook geld?). Nee, dat betekent niet dat ik volgende week stop met vlees eten en een composthoop op balkon begin. Maar misschien dat ik deze zomer een start maak met de vierkantemetertuin [LINK]. En last but not least, stap 4 van Het Plan komt steeds dichterbij, dus zal ik mij de komende tijd alvast inlezen in beleggen. Ik lees nu: Beleggen voor Dummies ;)

Genoeg te lezen dus...

Nieuw jaar, nieuwe kansen

Een gelukkig Nieuwjaar. Mijn wens voor jou is dat het slechtste van 2011 vergelijkbaar zal zijn met het beste van alle jaren ervoor. Dat je een groot doel voor jezelf zal stellen en deze zal behalen. Dat je een ieder zal kunnen geven wat je diegene verschuldigd bent, zowel financieel, emotioneel en spiritueel. En dat 2011 een KICK-ASS jaar wordt.

2010 is weer voorbij. Voor mij was het een bewogen jaar. Het jaar waarin ik besloot om mijn financiële situatie aan te pakken. Het jaar waarin ik het schuldenmonster in zijn ogen aan heb gekeken en hem bezwoer dat ik hem zou doden. Het jaar waarin ik hem in zijn lurven heb gegrepen en hem enkele zware slagen heb toegebracht.

Dromen van Verweggistan...

Een gesprek met een collega heeft mijn dromen van reizen en projecten in verre landen weer volledig wakker geschud.

Ik doe heel erg mijn best om niet verder te denken dan het komende jaar wat betreft mijn dromen. Denk ik verder, word ik onrustig. Dan krijg ik 'wanderlust'. Dan ontwaakt de nomade in mij en zij is agressief over wat zij wilt. Zij is dat deel van mij dat schijt aan de wereld heeft, haar kisten aantrekt en met een enkele rugtas de wereld verovert.

Hoewel ik een plan in werking heb gesteld, waaronder mijn financieel plan, om verantwoord toe te kunnen geven aan mijn nomade, probeer ik haar zo veel mogelijk slapende te houden. Maar mijn collega heeft haar gewekt met verhalen over Afrika en projecten en reizen en cosmopolitanisme. Met woorden van enthousiasme en heimwee. Met verbale penseelstreken die beelden in mijn gedachten griftten van schoonheid, hete woestijnen, zinderende steden doordrenkt van muziek, geuren en smaken en voer voor de zintuigen.

Mijn nomade is wakker en ze trekt aan de teugels van afstuderen en sparen en geld verdienen en verplichtingen. Maar ze moet weer gaan slapen. Voor alles is een tijd. Voor alles een seizoen. Nu is het mijn tijd om mijn hakken in het zand te steken, kop naar beneden en doen wat gedaan moet worden. Straks is het mijn tijd om te zien, te ervaren, te werken en te genieten.

Slaap, nomade, slaap.

Motivatie verliezen...

Soms moet ik even stilstaan bij mijn motivatie om mijn financiën op orde te krijgen. Ik ben geen materialistisch mens en ik raak snel gefrustreerd met mijzelf als ik vind dat mijn leven om geld draait. Daarom ben ik onder andere deze blog begonnen. Om mijzelf gemotiveerd te houden, gefocust te houden op het grote doel, op waarom ik dit doe.

Bijna schuldvrij... (behalve de hypotheek)

Vanaf volgende maand zijn we schuldenvrij. Ik had verwacht dat ik strak zou staan van spanning, dat ik de hemel open zou zien gaan en dat het licht aan het eind van de tunnel oogverblindend zou zijn. Maar nee...

Eigenlijk is dat helemaal niet het geval. Eigenlijk is mijn hoofd al een tijdje bezig met stap 3: een financiële buffer van 6 maanden opbouwen. Eigenlijk geef ik mijzelf daardoor niet de kans om van het moment te genieten. Eigenlijk maak ik mij een beetje zorgen. Waarom?

Ik ben trots op ons deze maand

Oktober is tot nu toe een hele goede maand geweest (afkloppen). We hebben een budget gemaakt en ons eraan gehouden. We hebben tot nu toe zelfs ruim € 100,- minder uitgegeven dan we begroot hadden! Met nog 1,5 week te gaan voor het volgende salaris zijn alle vaste lasten betaald en kunnen we het bedrag dat we over hebben op een kant zetten voor de volledige aflossing van onze roodstand!

Ik ben echt heel, heel enthousiast!

Hoe gaat het bij jou deze maand?

Waarom doe ik dit eigenlijk?

Je zal wel denken dat ik erg materialistisch ben. Wie schrijft er anders een blog over geld? Om heel eerlijk te zijn ben ik pas sinds een jaar kritisch naar mijn eigen financiële situatie aan het kijken. Een goede vriendin van mij vertrok naar het buitenland, maar ik kon realistisch gezien niet met haar mee. Vanwege schulden en andere financiële verplichtingen.

Ja, maar ik wil ook een beetje léven!

Soms word ik moe van schulden afbetalen, erop letten waar mijn geld naartoe gaat en elk dubbeltje omdraaien. “the Huzzband” ook. En als hij dan weer een of andere gadget gezien heeft (en gadgets zijn niet goedkoop), zegt hij: “ja, maar ik wil ook een beetje léven!” En dan denk ik: ja... dat wil ik eigenlijk ook.

Op zulke momenten is het heel makkelijk om de handdoek in de ring te gooien. Vooral nu we biiiiijjjjjna klaar zijn met schulden afbetalen, het licht aan het einde van die tunnel kunnen zien. Dan is het heel makkelijk om de aandacht te laten verslappen en te zeggen: tijd om te leven. Om te vergeten wat het plan is en waar we het eigenlijk voor doen.