2012! Nieuw jaar, nieuwe kansen...

Sinds de afgelopen zomer ben ik een beetje van de radar verdwenen. Ik had een hele hoop andere dingen aan mijn hoop en financiën waren even ondergeschikt. Hoewel... Er zijn een aantal zaken die gebeurd zijn die mijn financiële prioriteiten volledig omgegooid hebben, of die anderszins financiële gevolgen hadden. Ik zal de komende weken één voor één aandacht besteden aan de onderstaande zaken.

1. Ik heb een kind gekregen.
Ik was altijd bang voor de financiële implicaties van het krijgen van kinderen. Nu ik een helder beeld heb van wat een kind kost, of ten minste wat MIJN kind tot nu toe heeft gekost, zal ik de kennis graag delen. Ik heb enkele dingen gedaan om met name de opstartkosten van mijn kind te drukken. Ik zal deze tips graag delen, maar ik zou ook graag van anderen horen wat ik in de toekomst kan doen om deze kosten zo laag mogelijk te houden.

2. Ik ben afgestudeerd van het HBO.
Ik ben in november afgestudeerd van het HBO, zonder schulden! Lees hoe ik dat heb gedaan en hoe ik zelfs nog geld toe heb gekregen van de IB-groep. Afstuderen komt met een reeks financiële gevolgen, met name omdat ik doorstudeer aan de Universiteit. De Master die ik op het oog heb, is ongelooflijk duur. Lees hoe ik van plan ben dat aan te pakken.

3. "The Huzzband" heeft ook plannen!
Deze blog gaat vooral over mij, lijkt het. De realiteit is echter dat mijn financiën niet alleen van mij zijn. "The Huzzband" maakt ook keuzes en heeft ook dromen en deze keuzes en dromen hebben... tromgeroffel... financiële gevolgen! Hij is sinds enkele maanden actief aan het afvallen. Zijn gymkosten en voedselkosten rijzen de pan uit. Lees hoe erg! Het resultaat is er echter naar. Ik beschouw het daarom als een waardevolle investering. Daarnaast is hij van plan binnenkort zelf met een HBO-opleiding te starten. Dit heeft gevolgen voor inkomsten (hopelijk nog recht op studiefinanciering, maar een vermindering aan inkomsten) en uitgaven (schoolmateriaal, reiskosten, verplichte buitenlandstages) en zal enige aanpassing van financiële plannen eisen.

4. Ik heb veel geld weggegeven.
Recentelijk heb ik mijn eigen regels gevolgd en gebroken en iemand die mij na aan het hart staat financieel uit de brand geholpen. Ik heb de regels gevolgd door het geld weg te geven en niet uit te lenen. Ik heb de regels gebroken door het geleende geld niet te cashflowen, maar het uit mijn buffer te halen. Dat heeft mijn buffer een behoorlijke knauw gegeven, en ik weet niet of het nou echt de slimste move was. Maar daar binnenkort dus meer over.

5. Ik wil op vakantie.
Ja, het is weer zo ver. Ik heb de reiskriebels te pakken en deze keer met een goed excuus. Ik wil namelijk dat "The Kid" haar familie in Zuid-Amerika leert kennen. En zoals elke vakantie gaat dit natuurlijk bakken met geld kosten. Hoe wil ik dit doen? Lees er binnenkort meer over.


Kortom, de afgelopen maanden is sparen een ramp geweest en de komende tijd wordt het niet veel beter. Ik heb weer eens te veel doelen voor 2012 en mijn jaarplanning laat een schrijnend tekort zien. Je kan elke euro maar een keer uitgeven dus er moeten spijker met koppen geslagen worden. Ik ben er klaar voor en ik hoop jij ook!

Veels te laat en het mag eigenlijk niet meer, maar toch, een heel gelukkig nieuw jaar toegewenst!

Stand van Zaken juli 2011

Hieronder het overzicht van mijn financiële stand van zaken in juli 2011.

Sunny day savings

"The Huzzband" en ik zijn sinds april 2010 bezig om onze financiën op orde te krijgen. Ik heb op deze blog al eerder melding gemaakt van onze verschillende manier om met geld om te gaan. Ik ben de geld-nerd en hij is de vrijgevochten geest die "ook een beetje wil leven, ja!" De afgelopen maanden zijn we op zoek gegaan naar een goede balans tussen verplichtingen, sparen en leuke dingen.

Van de maand las ik op een blog (ik weet niet meer welke) over een vrouw die niet alleen spaarde voor een "rainy day", een noodbuffer dus, maar ook voor een "sunny day", een spaarpotje voor wensen en leuke dingen, zoals vakanties.

Behaald doel!!! Giften...

Eén van mijn doelen is om 5% van mijn inkomsten per maand weg te geven. Ik vind het belangrijk om mensen te kunnen helpen, die het net even iets moeilijker hebben dan normaal. Niet alleen omdat ik het fijn vindt om bij te dragen aan een betere wereld,maar het leert mij dat geld niet het allerbelangrijkste is in de wereld. Ik kan volgens mij best zonder 5% van mijn inkomsten en er zijn zat mensen die af en toe best een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Deze maand heb ik voor het eerst de 5% grens doorbroken! Het frappante is: ik ging ervan uit dat ik deze maand geen geld zou hebben om aan giften te besteden, vanwege mijn vakantie en salarisperikelen. Maar een vriendin zat in de knel en ik heb het geld vrij kunnen maken in mijn budget.

Hier valt denk ik een les uit te leren.

De €5.000,- uitdaging

In het artikel over het instellingscollegegeld, gaf ik aan dat, als de nieuwe wetgeving omtrent studiekosten ingevoerd zal worden, ik het komende school minstens €5.000,- bij zou moeten verdienen. Toen ik die avond in mijn bed lag, vroeg ik mij af waarom ik eigenlijk zou wachten tot de regering van plan is mij geld afhandig te maken, om €5.000,- extra bij te verdienen. Aangezien ik toch geen recht meer heb op Studiefinanciering, maakt het voor mij eigenlijk niet uit hoeveel ik verdien. En ik weet dat het mogelijk is. In 2010 heb ik met mijn hossel om mijn schulden af te lossen bijna €3.000,- verdient.


Dus ik ga de uitdaging aan! De komende 12 maanden hou ik bij wat ik extra verdien met extra werken, hossels, besparingen, toeslagen, giften aan mijn adres en wat nog meer. Voor de eerlijkheid zal ik mijn belastingteruggaaf van dit jaar niet meetellen, omdat ik dan al bijna aan het bedrag zou zitten. En ik zal op zoek gaan naar creatieve manieren om te besparen en of bij te verdienen. en op 10 maart 2012 zullen we kijken hoeveel ik bij elkaar gehosseld heb. En natuurlijk (twee-)maandelijkse updates.

Afstuderen, een financieel doel?

Ik kreeg gisteren een prachtige brief in de bus van de Hogeschool van Amsterdam. In deze brief ben ik geïnformeerd dat ik met ingang van volgend jaar instellingscollegegeld zal moeten betalen in verband met de nieuwe wetswijziging, die korte metten wil maken met langstudeerders. Nederland vergrijst, dus de jonge generatie moet zo snel mogelijk aan de bak om de AOW'tjes te kunnen dekken. Jezelf jarenlang verdiepen in een bepaald vakgebied, snuffelen aan andere vakgebieden, lange buitenlandse stages en je onderdompelen in studentenverenigingen en besturen is voortaan alleen weggelegd voor a) mensen met poen; b) mensen wier studie licht genoeg is om er een bijbaan naast te hebben of c) mensen met de bereidheid om zich dik in de schulden te steken voor de studie. Onder de laatste categorie vallen de mensen met veelbelovende carrièreperspectieven. Als zielig alfa-studentje is dat dus niet voor mij.

Natuurlijk is de HvA vriendelijk genoeg om mij te melden dat ik, omdat ik al studeerde aan de HvA alvorens deze wetgeving van kracht werd, ik val onder een overgangsregeling. De genadige wetgever (jemig wat haat ik de VVD) zal in het eerste jaar mijn huidige collegegeld verdubbelen, in het tweede jaar, verdrievoudigen en in het derde jaar verviervoudigen, zodat het voor mij niet te moeilijk moet zijn om mij aan deze kolerezooi aan te passen.

Kijk, ik weet nu eindelijk wat ik wil met mijn leven. Ik zit nu aan mijn 5e jaar studie en zal dit jaar afstuderen van het HBO. Maar ik weet dat ik de komende 2 jaar nog in de schoolbanken zal zitten voor additioneel universitair Bachelor en de daarop volgende Master. Dit komt zó niet gelegen (hoewel mijn bezwaar tegen deze wetgeving slechts 60% is. Ik ben nou eenmaal een weegschaal.). Het zet mij echter wel aan het denken.

Stap 1: Mijn mini-noodbuffer

Alle begin is moeilijk. Dat was het in ieder geval wel voor mijn noodbuffer. De reden dat een noodbuffer de eerste stap is in het beginnen met het aflossen, is zodat een noodgeval niet gelijk resulteert in het maken van nieuwe schulden. €1.000,- is een goed richtbedrag om de klappen van het leven op te vangen.

Het Plan

In mijn wanhoop om mijn schulden aan te pakken, heb ik vanalles gelezen. En ik heb veel handige tips gelezen op websites zoals die van de NIBUD. Maar als je tot je ogen in de schulden zit, heb je er niet veel aan als iemand je vanalles adviseert zonder je te zeggen HOE je het moet doen. HOE maak je een budget (ja, het vieze B-woord) en krijg je jezelf zover dat je je eraan houdt? HOE krijg je een buffer van zes maanden? HOE leer je om minder uit te geven dan je per maand binnenkrijgt?

Ik kwam terecht op de website van Dave Ramsey (fel licht ging schijnen en hemelse muziek weerklonk). Hij is een financiële guru in de VS, die verrassend genoeg niet komt met slimme praatjes over hoe je binnen 2 weken 6 miljard euro kan verdienen en voor je dertigste met pensioen kan gaan. Zijn plan, zoals beschreven op zijn website en in zijn boek “The Total Money Make-over”  bestaat uit hard werken en opofferingen maken. En het schijnt te werken, voor mij in ieder geval wel tot nu toe. En een pluspuntje in mijn ogen: Hij was multi-miljonair en is daarna failliet gegaan vanwege domme beslissingen. Nu is hij weer multi-miljonair en schuldvrij. Dus hij weet hoe het voelt om geen geld te hebben en je eruit te werken.

Het plan in vogelvlucht: